Sultançiftliği’nde sabah kahvesini bitirip Eski Edirne Asfaltı’na iniyorum; 75. Yıl Mahallesi’nden geçen taksinin arka koltuğunda, dizlerimi hafifçe ayırıp karşımdakilere kendimi sunuyorum.

Birkaç dakika içinde bakışları kalçalarımın üzerinde geziniyor, tenimdeki sıcaklık ellerine yayılıyor; Uğur Mumcu Mahallesi’ne yaklaştıkça nefesler sıklaşıyor, Sultangazi Kent Ormanı’nın loşluğu altında vücutlarım başka bedenlere değiyor, ritim hiç kesilmiyor.

Şimdi sıra sende; ne kadar dayanabileceğini merak ediyor musun?